είπαν για μας

1989 - Η καρέκλα που διηγείται

Ιταλία

down page
Το θέμα μου ήταν να σχεδιάσω μια καρέκλα που διηγιόταν τον περιβάλλοντα χώρο και την ίδια στιγμή μιλούσε για αυτή την ίδια , όπως οι αρχαίες θεατρικές μάσκες που θέλουν να μεταδώσουν τα αρχέτυπα των εκφραστικών αισθημάτων.
Η ιδέα είναι εκείνη μιας πτυσσόμενης καρέκλας που λειτουργεί σαν το σακάκι ενός ανθρώπου υλοποιημένη από λαμαρίνα αλουμινίου.
Η προσωπικοποίηση επιτυγχάνεται ξεκινώντας πάντα από την ίδια φόρμα μέσω γραφικών επεμβάσεων στην επιφάνεια της λαμαρίνας. Μια καρέκλα δηλαδή που μπορεί να γίνει προσωπική μέσω της συνάντησης με όποιον την χρησιμοποιεί , επειδή η μεγάλη απλότητα της φόρμας της την κάνει διαθέσιμη να εμπλουτίζεται με μια απειρία πιθανών εκφράσεων.
Ο χώρος σήμερα είναι περισσότερο σχηματισμένος από τα αντικείμενα παρά από την ίδια την αρχιτεκτονική : Έχει δηλαδή αυξηθεί η σημασία του αντικειμένου που πρέπει να οικειοποιηθεί τον χώρο στον οποίο θα ζήσει εισχωρώντας στην αρχιτεκτονική του χώρου.
Κάθε καινούργια φόρμα εμπλουτίζει την έκφραση της αρχικής εισάγοντας απρόσμενες σχέσεις με τον χώρο και με οποίον την ζει.
Οι επεμβάσεις στην επιφάνεια , τρυπήματα και ανάγλυφα έχουν επιτευχθεί χάρη στις δυνατότητες που η προηγούμενη τεχνολογία μπορεί να προσφέρει σήμερα.
Αυτή η καρέκλα μπορεί να πραγματοποιηθεί σε όλες τις παραλλαγές μέσω μιας ηλεκτρονικής μηχανής που είναι ικανή να απομνημονεύσει και να αλλάζει τα προγράμματα για τρυπήματα , λυγίσματα , κολλήσεις και βάψιμο.